Në
prag të 1 vjetorit të Pavarësisë së Kosovës
Një
letër që zë vend mbas 10 vjetësh por nuk u pranua
para luftës.
Letra
e mëposhtëme iu dërgua deputetëve të Shqipërisë
dhe të parlamentit të Jugosllavisë me 23 qershor
të vitit 1998 me synim zgjidhjen pa luftë të konfliktit
mbi pavarësinë e Kosovës. Presidenti i Jugosllavisë
dhe dipllomacian franceze reaguan të parat në mbështetje
të idesë. Por debati duhej të fillonte nga Parlamenti
Shqiptar. Edhe kryesia e parlamentit shqiptar me pjekuri e vendosi
atë para deputetëve shqiptar duke kërkuar debat.
Fatkeqësisht të gjithë deputetët e anashkaluan
atë. I vetmi person që u ngrit për të hapur
debatin ishte deputeti Limoz Dizdari i cili nuk u përkrah nga
asnjë diskutant tjetër. Mungesa e përgjegjësisë
dhe angazhimit solli një vit më vonë vetëm luftë
e viktima nga të dyja palët. Tashmë zgjidhja është
po ajo që kërkuam para luftës. Komiteti i Pajtimit
Mbarëkombëtar dhe Redaksia revistës Ligji dhe Jeta
e panë të nevojshme tapublikojnë këtë letër
edhe si homazh për ata që ranë në këtë
luftë dhjetë vjet më parë.
On
the verge of the first anniversary of Kosovo’s Independence
A letter that is still timely
after 10 years but was not accepted before the war.
The
following letter was sent to the members of the Albanian and Yugoslavian
Parliaments on June 23rd 1998 aiming the warless resolution of the
conflict about the independence of Kosovo. The president of Yugoslavia
and the French diplomacy were the first to react in support of the
idea. However the debate should have started by the Albanian Parliament.
Also the chairmanship of the Albanian Parliament, with maturity,
put the letter in front of the members of the parliament asking
for a debate about it. Unfortunately all the members avoided it.
The only member that tried to raise a debate was Mr. Limoz Dizdari,
who was not supported by any other discusser. The lack of responsibility
and commitment, a year later brought only war and victims for both
parties. Now the solution is what we were asking for, before the
war started. Committee of Nationwide Reconciliation and the staff
of Magazine “Law and Life” considered it necessary to
publish this letter also as a homage for the people that lost their
lives in this war ten years ago
